De broers Niels en Pieter Van Straaten over Frankrijk, Antwerp, ondernemen én de toekomst

Met Niels en Pieter van Straaten kleurt een hockeygekke tweeling reeds sinds drie jaar de Belgische competitie. In Nederland stonden de broers zij aan zij bij Alecto en HDM, hun keuze voor Frankrijk bracht hen ook in de Franse nationale hockeyploeg en sedert dit seizoen spelen ze samen in de rood-witte kleuren van Antwerp. “Het is duidelijk: voor ons is één plus één drie”, aldus de gedreven broers.

Binnen enkele dagen, op 23 oktober, vieren Niels en Pieter van Straaten hun 28ste verjaardag. De broers groeiden op in Leidendorp en vonden al snel hun weg naar de plaatselijke hockeyclub Alecto. “Een bijzondere club met veel sterke jeugd”, zegt Pieter Van Straaten. “We kregen er een uitstekende hockeyopleiding. Ook jongens als Jorrit Croon en Steijn van Heijningen werden bij Alecto gevormd.”

De broers groeiden uit tot sterke hockeyers en van Alecto ging het naar de Hoofdklasse bij HDM (Haagsche Delftsche Mixed). “We werden door vijf à zes clubs uit de regio gevraagd en we waren ambitieus”, zegt Pieter van Straaten. “Het naburige HDM bleek een goede keuze.” De broers bleven er tot het seizoen 2017-2018 hockeyen. “Er was geregeld interesse van andere clubs, maar wij zijn sociaal gebonden personen. We zaten gewoon goed bij HDM.”

De broers van Straaten stammen niet echt uit een familie met een rijk hockeyverleden. Papa hockeyde wel, maar was vooral gericht op tennis en voor mama – uit Frankrijk – was de sport eigenlijk volledig onbekend. Het feit dat mama de Franse nationaliteit heeft, hielp de broers wel aan een plek bij de nationale ploeg. “Toen we nog bij HDM hockeyden waren er twee Australische bondscoaches op zoek naar Frans talent”, aldus Pieter. “Even later zijn we tijdens de mei-vakantie in het nationale trainingscentrum (INSEP) nabij Parijs gaan trainen. Een week later mochten we als 17-jarigen met het Franse U21-team al mee naar een vierlandentoernooi in Polen. De sfeer en de ambitie trok ons meteen aan. Onze ouders hebben ons in gans dat Franse traject trouwens altijd geholpen.”

Frankrijk staat als hockeyland op de kaart

Vanop de eerste rij maakten de broers van Straaten, die deel uitmaken van een ijzersterke generatie, de opgang van hockey in Frankrijk mee. Op het EK U21 in 2012 in Den Bosch eindigde Frankrijk vierde. “Toen zagen we voor het eerst dat er potentieel in Frankrijk zat”, aldus Niels. “We kónden concurreren met de Europese toplanden.” Een jaar later volgde het absolute hoogtepunt met zilver op het WK U21 in New Delhi. De Young Red Lions met onder meer Arthur Van Doren, Alexander Hendrickx en Manu Stockbroekx werden door Frankrijk in kwartfinale na een memorabele wedstrijd met 4-5 geklopt. “Toen kwam Frankrijk als hockeyland écht op de kaart”, aldus Pieter. “Het was een geweldig toernooi.” Met dezelfde generatie werd verder gebouwd bij de senioren. Jaar na jaar ging Frankrijk erop vooruit met een kwartfinale op het WK 2018 in Bhubaneswar als volgend absoluut hoogtepunt. Niels van Straaten moest dat WK wel langs de zijkant als reserve volgen. “Dat hoort bij het feit van een tweeling te zijn”, zegt Niels. “De éne kan succes hebben, de andere net wat minder. Bij mij was het bij de nationale ploeg altijd net niet of net wel. Als je altijd hard werkt en aan alle stages meedoet wordt die onzekerheid op termijn vermoeiend. In India hoopte ik op enkele minuten, maar de prestatie van de groep gaf me wel voldoening. Ik was oprecht fier en uiteindelijk zat ik in Bhubaneswar wel in de groep.”

Na een lange reeks successen met Frankrijk volgde vorig jaar voor Pieter de grote ontgoocheling met de niet-kwalificatie voor de Spelen van Tokio na qualifiers tegen Spanje. “Met die niet-kwalificatie heb ik lang geworsteld”, geeft Pieter toe. “In de eerste wedstrijd stonden we 3-0 voor, bij vlagen

waren we beter dan Spanje. Het waren de wedstrijden waar ik nog nooit eerder zoveel werk in had gestoken. De focus was zo groot. Uiteindelijk blijft het sport en blijft Spanje een sterke, ervaren ploeg. Voor het Franse hockey – denk alleen al maar aan de mediabelangstelling – had kwalificatie een immense stap betekend. Het had voor gans het team de toekomst veranderd. In Parijs 2024 zijn we er natuurlijk wel bij, maar nu leeft bij mij vooral het gevoel dat je die stek krijgt als organisator. Bij kwalificatie voor Tokio was dat niet het geval geweest.”

Door de coronacrisis is de trainingsarbeid met het nationale team voor Pieter van Straaten momenteel wat minder intens, maar met het EK 2021, het WK 2023 en uiteraard de Spelen 2024 volgen er nog grote afspraken. Niels heeft het hockey bij Frankrijk ‘on hold’ gezet. “Ik heb het een plek gegeven”, zegt Niels. “Mensen beseffen niet altijd hoe veel opofferingen je moet doen.”

“Dat klopt” vult Pieter aan. “Vorig jaar werkten we 165 dagen met de nationale ploeg. Dat is bijna een half jaar. Frankrijk beschikt bovendien niet over de grootste budgetten en er moet ook aan de maatschappelijke carrière gedacht worden. Het is vooral jammer omdat we beide hoopten onze olympische droom te realiseren, maar dat is nu eenmaal topsport.”

“Ik ben blij dat Pieter nog in de groep zit”, zegt Niels. “Stiekem droom ik nog wel van Parijs 2024. We kijken wel hoe het loopt.”

“Dit Antwerp is veel sterker dan de voorbije twee seizoenen”

In september begonnen de broers van Straaten aan hun derde seizoen in de Belgische competitie. Pieter maakte de overstap van Watducks om bij Antwerp broer Niels te vervoegen. “Toen ik bij Watducks arriveerde wilde ik met het team de play-offs halen en de halve finale van de EHL bereiken”, aldus Pieter. “Met winst in de EHL werden die verwachtingen ver overtroffen. Het was echt uniek om als eerste Belgische club de EHL te winnen en, op persoonlijk vlak, ook nog eens als eerste Fransman de Europese hoofdprijs te winnen. Het klikte perfect bij Watducks. Alle ingrediënten waren binnen het team aanwezig om topprestaties te leveren.”

Toch koos Pieter voor een overgang naar Antwerp. “België is een mooi land, ik wou wel eens het Vlaamse deel bekijken”, lacht van Straaten. “In vergelijking met Watducks is mijn rol bij Antwerp nu veel volwassener. Bij Antwerp krijg ik een bepaalde vrijheid en dat was bij Watducks – met al die absolute toppers – minder het geval. Die nieuwe rol vond ik voor mezelf belangrijk om verder door te groeien en ook internationaal nog beter te worden. En natuurlijk werd ik terug met Niels herenigd. Voor ons is één plus één nog altijd drie.”

Niels van Straaten maakte al twee moeilijke seizoenen met Antwerp mee. “In 2018-2019 was het een regelrecht stunt om ons via de play-downs nog in de eredivisie te handhaven en ook vorig seizoen stonden we bij de coronastop in de onderste regionen”, zegt Niels. “Nu is het duidelijk dat er een nieuwe vibe heerst. Dat blijkt ook uit de positieve commentaren in de media. Met Pieter, Thomas Verheijen en Milan van Baal trok Antwerp zeer complementaire spelers aan. We zijn als team écht goed. We moeten enkel opletten dat we, zoals in de laatste thuismatch tegen Dragons, geen individualistisch gedrag gaan vertonen. Het zal tot de laatste speeldag knokken worden voor een plaats bij de beste acht, maar we geloven er alleszins in.”

Die vechtersmentaliteit wil Pieter op de groep overbrengen. “Bij bepaalde jongens leeft hier nog het ‘oude’ DNA, een beetje de slachtofferrol aannemen. Je moet binnen de groep het geloof creëren dat je van de op papier sterkere ploegen kan winnen. Het is mijn taak om uit te leggen dat we er week na week moeten staan, alles moeten geven en dat we van iedereen kunnen winnen.”

Ondernemer Niels, creatieve Pieter

Hun liefde voor hockey – Niels staat op het veld wel in de defensie, terwijl Pieter vooraan voor doelpunten moet zorgen – hebben de broers dus gemeen, maar naast de sport lopen de interesses wel wat uiteen. “Op karakterieel vlak zijn er wel wat overlappingen”, zegt Niels. “We staan beide bekend om onze werkethiek en zijn zeer gedreven en gedisciplineerd. Ik ben echter meer gericht op ondernemen en marketing, terwijl bij Pieter meer de artistieke kant naar boven komt.”

“Klopt”, zegt Pieter. “Naast hockey ben ik veel met muziekproducties bezig. Ik volgde het conservatorium in Haarlem, deed er auditie voor een overheidsopleiding en werd een beetje tot mijn eigen verbazing aangenomen.”

Hun gedrevenheid bracht de broers ook samen in hun bedrijf Hockeyfilmpje. “Dat is één van de grootste online mediakanalen op hockeygebied”, zegt Niels. “We doen dat samen met een vriend die we nog kennen van onze periode bij HDM”, vult Pieter aan. “Ik kan bij Hockeyfilmpje met mijn muziekcreaties en audio-producties mijn ding doen.”

“Hockeyfilmpje is een beetje een uit de hand gelopen hobby”, zegt Niels. “We hebben het op Instagram laten uitgroeien tot een internationaal sterk hockeykanaal. Het is een langetermijnproject, haast dagelijks zijn we er mee bezig. Neen, een fulltime job is dit nog niet, maar af en toe kan er wel een etentje af (lacht).”

“We doen dit met passie”, aldus Pieter. “Hockey moet meer op de kaart gebracht worden. Er zitten nog andere projecten in de pijplijn. Als internationals hebben we een bepaalde community opgebouwd. Dat is een enorm voordeel. Automatisch zijn er goede contacten met nationale en internationale federaties.”

Wat brengt de toekomst ?

Nog minstens vier à vijf jaar hockeyen is het gezamenlijke doel van de broers van Straaten. “We willen dit zo lang mogelijk doen”, aldus Niels. “Onze manier van leven helpt ons daarin. We verzorgen ons goed en zijn serieus met onze job bezig. Ook als flinke dertigers hopen we nog mee te spelen.”

“Het klinkt misschien arrogant, maar ik wil in Parijs met Frankrijk een medaille halen”, zegt Pieter. “Tegen dan verandert er nog veel op de internationale scène. Parijs 2024 wordt misschien wel óns moment.”

Naast het hockey lijkt de kans groot dat Niels nog verder doorgroeit in het ondernemerschap. “Op Instagram heeft hij nu reeds één van de grootste Apple Communities, genaamd AppleDsign. Met zes ton volgers. Gewoon te gek”, zegt Pieter. “Ach, ik zit gewoon niet graag stil”, lacht Niels. “Ook naast de topsport wil ik er vol voor gaan. Er staan ook nog wel wat webdesign-projecten op stapel.”

Een rol als hockeycoach lijkt dan weer eerder voor Pieter weggelegd. “Dat zit wel een beetje in mijn achterhoofd, en is zeker een mogelijkheid als de kans zich voordoet”, bevestigt hij. “Ik kijk veel hockey, ben veel met tactiek bezig en ik denk wel dat mijn karakter bij het trainerschap past. Van Jeroen Delmée heb ik de voorbije jaren enorm veel geleerd. Delmée beschikt over een ontzettende hockeykennis. Ja, dat lijkt me wel wat. Zo kan ik voor hockey teruggeven, wat ons gegeven werd.”

 

Werner Thys

Leave a Reply