“Braxgata is het Pingouin van het Noorden”

Young Red Lion Nelson Onana verdedigt sedert september 2019 de kleuren van Braxgata en hoopt er in deze coronatijden eindelijk zijn eerste seizoen vol te maken. De student Geneeskunde zit op kot in Brussel en verliet anderhalf jaar geleden zijn thuisclub Pingouin, waar papa Onana voorzitter is.

Nelson Onana (20), zoon van een Kameroense vader en Belgische moeder, werd in Zweden geboren en woonde er tot 5-jarige leeftijd. “Papa werkte in Zweden en ik speelde daar floorball”, zegt Onana. “Een sport die populair is in Zweden en zowat het midden houdt tussen hockey en bandy.”

Toen de familie Onana naar Nijvel verhuisde wou Nelson in eerste instantie voetballer worden. “Maar het werd een lastige zoektocht”, aldus Onana. “We vonden geen degelijke club in de omgeving van Nijvel. Mijn mama stuwde me in de richting van hockey. Tussen mijn zesde en zevende begon ik bij Pingouin te hockeyen en ik vond het spelletje meteen zeer leuk.”

Onana speelde twaalf jaar voor Pingouin – de laatste drie jaar in de eerste ploeg – en zijn papa werd er voorzitter. “Ja, hij was aanvankelijk wel een beetje triest op het moment dat ik de club voor Braxgata verliet”, zegt Onana. “Voor mij was het echter hét moment om iets nieuw te ontdekken en op een hoger niveau te kunnen hockeyen.”

Samen met Onana arriveerden er bij de start van het seizoen 2019-2020 met Bob De Voogd en Alex Casasayas nog twee nieuwe spitsen bij Braxgata. “Echt geweldig, om met die toppers samen in de aanval te spelen”, zegt Onana. “De verstandhouding tussen ons is prima. Ik leer veel van hen en heb veel respect voor die spelers. Ik ben blij om voor Braxgata te mogen hockeyen. Het is een mooie club, met een familiaal karakter en goede spelers. Tegen mijn vrienden zeg ik geregeld dat ik Braxgata het Pingouin van het Noorden vind (lacht).”

In de laatste vier wedstrijden van de eerste ronde van de competitie moet Braxgata nog hard knokken om een plaats in de play-offs te veroveren. “We hebben het moeilijk gehad, omdat we onnodig punten verloren”, beseft Onana. “Drie keer lieten we een 2-0 voorsprong schieten. In de aanloop naar de wedstrijd tegen Racing – de eerste match sedert de mini-lockdown – werkten we keihard. Na de eerste helft tegen Racing stonden we 2-0 voor en toonden we de goede mentaliteit om die score op het bord te houden. We geloven steeds nog in onze kansen op de play-offs.”

Samen met zijn Braxgata-teamgenoten Rik Van Cleynenbreugel, Tobias Biekens en reserve keeper Lysander Burmann maakt Onana deel uit van de Young Red Lions, die volop het WK U21 van einde volgend jaar in India voorbereiden. “Ik zie die jongens dus dagelijks, we zijn echt heel close”, zegt Onana. “Met de Young Red Lions zijn we op de goede weg. Iedereen maakt progressie. Dat komt in grote mate omdat bijna gans het team in de Eredivisie hockeyt. We spelen dus constant op volwassenen niveau.”

Onana begon bij de jongens U15 in de nationale jeugdreeksen. “Jammer genoeg speelde ik nog geen grote finale en won ik geen medailles”, zegt hij. “Dat ik vorig jaar in de aanloop naar het EK U21 in Valencia geblesseerd uitviel was een grote ontgoocheling. Mijn mooiste herinnering in de nationale jeugdreeksen ? In mijn eerste jaar bij de jongens U18 speelden we een absolute topwedstrijd tegen Duitsland op een zeslandentoernooi. Ik beleefde veel plezier aan die match.”

Op een dag integreren bij de Red Lions is vanzelfsprekend het doel van de snelle Onana . Begin dit jaar was hij één van de dertien spelers die met de ‘Tokyo & Beyond-groep” samen met de wereldkampioenen op stage mocht naar Australië. “Ja, spelen voor de Red Lions is een droom”, zegt Onana, die tussen alle hockeyactiviteit door ook nog Geneeskunde studeert (derde jaar) aan de UCL in Brussel. “Ik moet zeker nog progressie maken”, besluit hij. “Ik heb de snelheid en dat moet ik combineren met een nog betere techniek. De ‘first touch’ is belangrijk en verder moet ik vooral de juiste keuzes op het juiste moment maken.”

 

Werner Thys

Leave a Reply