Skip to main content

Martin van de Rakt wil stap voor stap met dames van Victory hogerop

Eén van de nieuwe gezichten als T1 in onze eredivisie is de Nederlander Martin van de Rakt, die aan de slag ging bij de dames van Victory. Belangrijk voor van de Rakt is het zo veel mogelijk inpassen van speelsters van eigen club. “Er liggen hier mogelijkheden”, zegt de bijna 37-jarige van de Rakt. “Heel geleidelijk willen we met dit team groeien.”

Zelf was van de Rakt hockeyspeler bij HOD in Valkenswaard, maar al snel volgde hij cursussen en opleidingen om de stap naar het trainerschap te zetten. “Zeven jaar werkte ik in de jeugdopleiding van het toenmalige Oranje-Zwart, daarna werd ik onder Rob Haantjes T2 in de Hoofdklasse bij de dames van Nijmegen”, zegt van de Rakt. Ik bleef vier jaar T2 in Nijmegen en ging vervolgens in Tilburg in de Promotieklasse aan de slag. Het eerste jaar opnieuw als T2 onder Haantjes. Toen Rob in 2017 vertrok werd ik T1. We stonden met Tilburg op een play-offplek toen vorig seizoen corona toesloeg en een einde maakte aan de competitie. Ik werkte in Tilburg veel met eigen jeugd. Ik vind dat enorm belangrijk. Hetzelfde wil ik nu hier bij Victory doen. Met Pauline Guiette en Alison Smisdom zaten al twee meisjes van zestien jaar bij de competitiestart in onze kern.”

In november vorig jaar gaf van de Rakt aan dat hij na vier jaar een einde wou maken aan het avontuur in Tilburg. Al snel ging de interne hockeybal aan het rollen en kwam van de Rakt in contact met Victory. Beide partijen vonden elkaar en van de Rakt mocht zich opmaken voor zijn eerste buitenlandse avontuur. “Ik woon in Heeze nabij Eindhoven en als alles meezit ben ik op een uurtje in Edegem. Dat valt dus mee”, lacht van de Rakt. “Victory maakte op mij meteen een zeer goede indruk: een nieuwe mooie accommodatie, veel leden, veel jeugd én financieel gezond. Enorm leuk om hier te werken.”

Noodgedwongen – omdat de Canadese speelsters na het mislopen van de Olympische Spelen de Belgische competitie verlieten – moest Victory dit seizoen heel wat nieuwe meisjes inpassen. “Toen ik hier aankwam begonnen we eigenlijk met een half team”, aldus van de Rakt. “Met mijn verleden in de Nederlandse competitie heb ik uiteraard wel wat connecties en zo versterkten we ons met Bente Möschner, Lotte Kleijnen en Kim Van Roosmalen. Kim kende ik van in Nijmegen, met Bente en Lotte werkte ik bij Tilburg. Bente was op zoek naar iets anders en voor Kim was het echt een doel om eens in de Belgische competitie te spelen. Lotte kreeg in Tilburg concurrentie van een andere keeper en was niet zeker of ze nummer één bleef. Ik kon haar snel overtuigen om de stap naar Victory te zetten.”

“Door het afhaken van de Nieuw-Zeelandse meiden Olivia Merry en Brooke Neal kwamen we ook Lieke Hulsen op het spoor, die meteen een goed gevoel had bij deze club. Met haar ervaring kan ze voor de Victory-jeugd veel betekenen. Omdat de Olympische Spelen werden uitgesteld komt Merry met een seizoen vertraging naar Edegem. De komst van Brooke ging in extremis niet door. Zij wil een gezin stichten en gaf aan om maar een half jaar te willen komen. Dat vond ik dan geld over de balk smijten. Met die middelen kunnen we best andere dingen doen.”

Bij zijn komst vroeg van de Rakt een lijstje van speelsters die bij Victory opgroeiden. “Zo kwam Justine Van Lathem terug naar Edegem, maar Emma Puvrez hapte niet toe”, lacht van de Rakt. En ook aan de trainersstaf voegde van de Rakt een opvallende naam toe. “Charlotte De Vos heeft een echt Victory-hart en ik vond het zeer belangrijk om haar in de staf te hebben. We spraken af, namen een koffie en kwamen tot een akkoord. Als speler heb ik zelf nooit op topniveau gehockeyd. Charlotte wel en dat zorgt voor een andere invalshoek. Samen met Lex Haring, een jonge beloftevolle trainer, ben ik enorm trots op ons team.”

De dames van Victory begonnen met drie op zes aan de competitie. Na een toch wel verrassende 0-1 zege op Antwerp, volgde een 2-0 nederlaag bij Herakles. “Tegen Antwerp speelden we gewoon een goede wedstrijd en was ik zeer tevreden over onze manier van hockeyen”, aldus van de Rakt. “Antwerp is toch één van de topteams in de Belgische competitie en met de komst van Benjamin Van Hoof – de vorige T1 van Victory –  als T2 wisten zij natuurlijk veel van ons. Jammer dat we dan enkele dagen later tegen Herakles niet echt lieten zien wat we kunnen. Als je tegen Herakles niet met het mes tussen de tanden speelt, verlies je altijd. Herakles had duidelijk het betere van het spel en wij kwamen overal te laat. Wij moeten leren uit die nederlaag, maar met Herakles valt dit seizoen zeker rekening te houden.”

“Ik ben geen jobhopper en wil hier zeker enkele jaren blijven”, besluit van de Rakt. “Uiteraard is de top acht dit seizoen ons eerste doel. Daarna kunnen we verder bouwen en stap voor stap hogerop gaan. We zijn zeker nog niet het beste team van België, maar er liggen hier wel mogelijkheden.”

Leave a Reply