Skip to main content

Ophélie, Delphine en Alix Mariën: drie zussen in de hoofdmacht van Dragons

Pictures: Jean-Louis Goethals de Mude

Bij Antwerp werden de drie zussen Struijk al eens samen landskampioen in de Eredivisie. Een huzarenstukje dat – dit of één van de komende seizoenen – ook mogelijk is in het park van Brasschaat. De zussen Mariën verdedigen er immers zij aan zij de kleuren van Dragons. De oudste Ophélie – zij wordt deze maand nog 21 jaar – in de verdediging, de middelste Delphine – zij viert, ook deze maand, haar 19de verjaardag – op het middenveld en de jongste Alix (17) in de aanval.

De zussen Mariën uit Kapellen groeiden nochtans niet op in een hockeyfamilie. “Mijn eerste hockeyervaring was met enkele vriendinnen van de lagere school”, zegt Ophélie. “Onze ouders schreven ons op 6-jarige leeftijd op Dragons in voor een proeftraining. Ik vond het meteen zeer leuk en de bal ging aan het rollen. Daarna volgden ook mijn zussen. We proefden in die periode ook nog van enkele andere sporten. We tennisten, turnden,…maar hockey bleek de grote liefde.”

De zussen doorliepen bij Dragons vanzelfsprekend alle jeugdreeksen. “Als middelste van de drie stond ik het éne seizoen samen met Ophélie in het team en het andere seizoen samen met Alix”, zegt Delphine. “Ik ben dus de enige die altijd een zus aan mijn zijde had (lacht).”

De zussen Mariën brachten heel wat tijd door op Dragons en gingen hockeyend door hun jeugdjaren. “We speelden puur voor het plezier”, zegt Alix. “Op dat moment kwam het idee om ooit samen in het eerste team te spelen nooit in ons op. Onze ouders dachten trouwens dat we het niet lang gingen volhouden.”

Ophélie, Delphine en Alix speelden met Dragons enkele finales in de nationale jeugdreeksen en groeiden gestaag door. In oktober 2018 was het dan zover: de drie zussen stonden voor het eerst samen op het wedstrijdblad van een match in de Eredivisie. De jongste, Alix, was toen vijftien jaar. “En ze pakte in die wedstrijd meteen haar eerste kaart”, lachen Opélie en Delphine.

“Onze karakters matchen wel met onze posities op het veld”, zegt Ophélie. “Ik denk veel na en probeer zo weinig mogelijk risico’s te nemen. De verdediging is dan ook mijn geliefkoosd terrein. Delphine en Alix zijn ondernemender.”

“Eigenlijk moet Ophélie meer durven, ze speelt soms te veel op safe”, vult Delphine aan. “Ze heeft alleszins de kwaliteiten. In de eerste wedstrijd van de play-offs tegen Herakles hockeyde ze het veld over en scoorde ze bijna. Het kan dus. Alle drie zijn we snel, maar Ophélie kan die snelheid nog meer gebruiken.”

Drie zussen in één team: onvermijdelijk dat dat ten huize Mariën soms tot hockeydiscussies leidt. “Ook op het veld zijn we niet altijd super lief voor elkaar”, lacht Alix. “Omdat we zussen zijn durven we meer tegen elkaar zeggen dan tegen andere speelsters.”

“Maar na de wedstrijd in de wagen lossen we alles meteen op”, zegt Delphine. “Tenslotte willen we elkaar beter maken.”

“Ach, dikwijls hebben we een verschillende kijk op de situatie en dat is niet slecht”, aldus Opélie. “Het is leuk om thuis nog wat te kunnen nakaarten.”

Dat drie beloftevolle speelsters ook in aanmerking kwamen voor nationale selecties, was een logisch gevolg. “Voor mij zit die ‘nationale periode’ er intussen op”, zegt Ophélie, die aan de universiteit van Antwerpen in haar derde bachelorjaar TEW zit. “Tot de U16 speelde ik bij de nationale meisjes, maar werd daarna niet meer opgeroepen. Dat is nu een afgesloten hoofdstuk. Ik concentreer me volledig op Dragons. Dat is ook hockey op hoog niveau. We voelen ons hier geweldig. We kennen iedereen en voelen ons gewaardeerd. Ik zie me niet direct voor een andere club hockeyen.”

Delphine, die in Antwerpen het eerste jaar productontwikkeling volgt, maakt deel uit van de Young Red Panthers (U21). “Einde dit jaar spelen de Young Red Panthers het WK”, zegt ze. “Er moeten nog selecties volgen, het is dus helemaal niet zeker dat ik daar bij ben.”

Alix zit in het zesde middelbaar Wetenschappen-Sport en maakt deel uit van de nationale U18-groep. “Het is mijn tweede jaar bij de U18”, zegt Alix. “Als alles normaal verloopt staat er deze zomer voor ons een EK in Valencia op het programma.”

Veel hangt ook af van de plannen van Delphine en Alix. Beide willen ze de stap zetten naar ‘sport en studie’ in Amerika. De Old Dominian University in Virginia lonkt. “Voor mij was vorig jaar zelfs alles in kannen en kruiken, maar corona gooide roet in het eten”, aldus Delphine. “De contacten zijn er nu nog steeds. Ik moet nog wat nadenken.”

“Als ik ga, zou dat voor één jaar zijn”, vult Alix aan. “Vier jaar zie ik – momenteel nog – niet zitten.”

Wat wel zeker is: de zussen Mariën zijn met Dragons helemaal in de running voor een plek in de Final Four van de Eredivisie. Ze begonnen aan de play-offs met overwinningen tegen Herakles en Racing, maar in de thuismatch tegen Daring liep het mis (2-3). “Daring is een stug team”, zegt Ophéline. “Ze scoren dikwijls in de slotfase van de wedstrijd en deden dat ook tegen ons. De kans dat we de halve finale halen blijft echter groot. We hebben daar als team ook de kwaliteiten voor. Als we op ons beste niveau hockeyen kan dit nog een mooi seizoen worden.”

“Klopt”, zegt Delphine. “Onze kern is al een heel tijdje samen. Match na match leren we elkaar beter kennen. Ook vorig jaar, toen het seizoen wegens corona werd stopgezet, waren we zeer goed bezig.”

Dat Gantoise dé grote titelfavoriet is, daar zijn de zussen het over eens. “Het zou geweldig zijn om hen te treffen in finale”, besluit Alix.

“Gantoise is enorm sterk, maar niet onverslaanbaar. Het kan dan hard tegen hard worden.”

 

 

Werner Thys

Leave a Reply